جهادگران دعوت رهبر را لبیک گفته اند
پر انرژی بود و شیطون و نگاهی به وسعت محرومیت
که دل هر بینندهای را به آتش میکشید، فارغ از بازیهای کودکان ما نه پلیاستیشنی
داشت که به جنگ دزدان برود، نه توپی که فوتبال بازی کند و نه حتی تلویزیونی که با برنامههای
خاله شادونه سرگرم شود!
کف پای بچه ها را به هنگام سجده قلقلک می داد .درست است نام او سجاد کودک
4 ساله کوشکموری است.
حداقلهای زندگی سجاد فقر و نداری و تهیدستی
بود که شادی کودکانهاش را به یغما برده بود.
نمیدانم نهادهای مسئول تا حال کوچه فکرشان
به مناطق محروم هم افتاده است؟!! که مسلما اگر افتاده بود شاید امروز بعد از 33 سال
پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی مناطقی از جنس فولادین فقر که دلتان را بلرزاند و اشکتان
را جاری کند در کشور وجود نداشت؛ براستی وزرای ما، نماینده مجلس ما، فرمانداران ما
چقدر مسئولند؟!!
آیا رسیدگیشان به مردم در حد مناطقی که
از آن رای آوردهاند کفایت میکند یا باید چشم بصیرت بگشایند و دورافتادهترین نقاط
کشور را فارغ از هر نوع دین و آیینی رصد کنند؟!!
آیا این درست است که مسئول
شورا باید سه خانه داشته باشد اما بعضی از مردم در خانه ای که تمام قد نمی شود در
آن ایستاد زندگی کنند؟؟؟
آیا درست است که پزشک روستا که وظیفه اش رسیدگی به مردم است چند روز مرکز بهداشت را خالی گذاشته و
برود ؟؟؟
آیا درست است که مردم را فدای دعواهای بچه گانه خود کنیم که این رای
آورد و آن رای نیاورد؟؟؟
به یاد جمله زیبای امام خامنهای میافتم،
آنگاه که فرمود: «با نزدیک شدن به مردم، با نشستن در محیط خانه و کپر و چادرشان، نسبت
به مشکلات آنها آشنا شوید. هرکس این مشکلات را لمس کند انگیزههای تمام ناشدنی برای
کار و تلاش پیدا خواهد کرد».
جهادیبودن مگر به جز این است که دعوت رهبرت
را لبیک میگویی و در رکاب عشق پا در میدان کار و جهاد و معنویت میگذاری، مگر نه این
است که وقتی با سرود حزنآلود مناطق محروم همنوا میشوی، روح گمشدهات به وسعت هفت
آسمان صیقل داده میشود و تو نیز همردیف کاروانیان تمام دغدغهات کمک به هموطنانت میشود.
مگر نه این است که در سفرهای جهادی « إِنَّ
اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ » معنا میشود و سخن پیامبرت را که فرمود: "اگر
مىخواهید خدا به شما کمک کند شما هم کمک مردم باشید" را ادا میکنی.
مگر نه این است که وقتی جهادی میشوی، عظمت
نگاه خداوند را بر سیطره وجودت بیشتر از گذشته احساس میکنی و تمام هم و غمت آوردن
شکوفه لبخند بر لبهای کودکان معصوم سرزمینت است.
اين است ستايش من براي تو خداوندگارا